Το βρογχικό άσθμα είναι μία ετερογενής νόσος που χαρακτηρίζεται από χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών που προκαλεί περιορισμό του αέρα και μεταβαλλόμενη στένωση των βρόγχων. Εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως ο βήχας, ο συριγμός κατά την εκπνοή, η δύσπνοια κυρίως στην άσκηση αλλά και το αίσθημα βάρους ή σφιξίματος στο στήθος. Υπολογίζεται ότι 358 εκατομμύρια ανθρώπων υποφέρουν από άσθμα παγκοσμίως, με το ποσοστό στη χώρα μας να κυμαίνεται στο 8-10%.
Σχετίζεται με γενετική προδιάθεση
Μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα και σχετίζεται με γενετική προδιάθεση, όπως κληρονομικότητα και οικογενειακό ιστορικό, αλλά και περιβαλλοντικούς παράγοντες, ανάμεσα τους το κάπνισμα, εισπνεόμενοι ρύποι, αλλεργιογόνα, λοιμώξεις, άσκηση αλλά και το στρες.
Χαρακτηρίζεται από συμπτώματα όπως ο συριγμός, το αίσθημα δύσπνοιας, συσφικτικό άλγος ή πόνος στο στήθος, καθώς και από βήχα που κάποιες φορές μπορεί να είναι ξηρός και κάποιες παραγωγικός. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως ποικίλουν μέσα στην ημέρα αλλά και μέσα στις εποχές του χρόνου.
Eπιβεβαιώνεται με παρακλινικό έλεγχο
Πολλοί ασθενείς αδυνατούν να αναγνωρίσουν ότι πάσχουν από άσθμα κυρίως εξαιτίας της χρόνιας συμβίωσής τους με αυτό που έχει ως αποτέλεσμα να υποεκτιμούν τα συμπτώματά τους ή να τα αποδίδουν σε άλλες καταστάσεις(πχ παχυσαρκία, άγχος,καρδιοπάθειες).
Η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό του ασθενούς και επιβεβαιώνεται με παρακλινικό έλεγχο, ο οποίος περιλαμβάνει κυρίως σπιρομέτρηση, δηλαδή έλεγχο της λειτουργίας των πνευμόνων και της ανταπόκρισής της στη βρογχοδιαστολή. Παράλληλα, πραγματοποιείται έλεγχος πιθανών αλλεργιών με δερματικά ή αιματολογικά τεστ, αλλά και δοκιμασίες πρόκλησης ή άσκησης.
Το άσθμα μπορεί να πυροδοτηθεί από πολλούς παράγοντες ανάμεσα τους η σκόνη, το τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως ο σκύλος ή η γάτα, η ατμοσφαιρική ρύπανση, το κάπνισμα, η γύρη, η μούχλα, ο ζεστός ατμός ή ο κρύος αέρας, το στρες, η άσκηση και ορισμένα φάρμακα όπως είναι η ασπιρίνη αλλά ακόμη και ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις.
Σκοπός της διαχείρισής του είναι να προσεγγίζουμε τα συμπτώματα από την αρχή προχωρώντας σε μια έγκαιρη και σωστή διάγνωση και σχεδιάζοντας με το γιατρό την κατάλληλη και εξατομικευμένη θεραπεία. Η έγκαιρη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων εξασφαλίζει την καλύτερη πνευμονική λειτουργία με την ελάχιστη δόση φαρμάκων.
Παράλληλα, βοηθά τον ασθενή να ενημερωθεί και να εκπαιδευτεί σωστά γύρω από τη νόσο. ώστε να διατηρεί εν τέλη μία φυσιολογική ζωή, παρουσιάζοντας καθόλου (ή ελάχιστα) συμπτώματα στη διάρκεια της ημέρας, καθόλου περιορισμό των καθημερινών δραστηριοτήτων του, καθόλου συμπτώματα τη νύχτα, καθόλου (ή ελάχιστη) ανάγκη για λήψη ανακουφιστικού φαρμάκου και εν τέλη μία φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία.